10de verjaardag Centrum Vrijwilligerswerk Hellevoetsluis

Gemaakt op woensdag 06 maart 2013 00:01
Geschreven door Walter van Maanen

taart Centrum Vrijwilligerswerk HellevoetsluisHet Centrum Vrijwilligerswerk Hellevoetsluis bestaat 10 jaar. Iedereen die op zoek is naar vrijwilligerswerk of een stageplek krijgt een helpende hand. Maar ook organisaties die vrijwilligers nodig hebben of behoefte hebben aan ondersteuning of advies, kunnen een beroep doen op het centrum. Naast de uitgebreide vrijwilligers vacaturebank spelen de baliemedewerkers een belangrijke rol. Ze staan de mensen te woord en wijzen ze de weg. En natuurlijk zijn de mensen achter de balie stuk voor stuk enthousiaste vrijwilligers.

 

Yvonne van Oldenbroek is al vanaf het begin bij het Centrum Vrijwilligerswerk betrokken. Na tien jaar verveelt het werk nog steeds niet. “Ik vind het erg leuk, vooral de contacten met mensen. Als er iemand aan de balie komt en niet weet wat hij zou kunnen doen, dan probeer ik te helpen.” Yvonne vertelt dan wat er allemaal kan en mogelijk is. Als er twijfels blijven, probeert ze een proefperiode af te spreken en op die manier de aanstaande vrijwilliger te overtuigen. “Meestal lukt dat wel.”

Zelf heeft Yvonne dat duwtje in de rug niet nodig gehad. Een oproep in de krant was voldoende om te reageren. “Ik wilde gewoon wat om handen hebben. Thuis zit je ook maar te verstoffen en hier doe je zinvol werk en doe je sociale contacten op. Mensen weten niet altijd wat ze precies willen. Ik zo’n gesprek probeer ik erachter te komen wat zo iemand zou kunnen. Vaak komen dan toch onverhoede kwaliteiten boven. Dat heb ik zelf zo ook aan den lijve ondervonden. Ik doe nu heel ander werk.”

 

Ook Dick Wezenaar is al tien jaar verbonden aan het vrijwilligerscentrum. Hij zit niet alleen achter de balie – twee ochtenden en een middag in de week - maar doet er nog heel veel naast. Dick doet klusjes, maakt persberichten, plaatst samen met Anneke Lagendijk de vacatures op de website, leest voor aan peuters en neemt voor Natuurmonumenten de grondwaterstand op. Vanuit het vrijwilligerswerk is hij ook betrokken geraakt bij het sporten voor mensen met een beperking en begeleidt hij afasiepatiënten. “Er blijft nog genoeg tijd voor mezelf over”, voegt Dick er geruststellend aan toe.

 

Jopie Ouwerkerk is met haar 74 jaar de oudste van het stel. De zaterdag is voor haar. Het is geen populaire dag om de balie te bemannen, maar Jopie kwam het juist goed uit. “Er komen veel mensen langs. Dat heeft ook te maken met de laagdrempeligheid van de bibliotheek waar we met het centrum zitten. Het maken van de afspraken voor werkbezoeken en het meegaan op die werkbezoeken vind ik erg leuk.” Met het vrijwilligersterras heeft Yvonne heel positieve ervaringen. De opzet spreekt haar erg aan. “Mensen kunnen heel vrijblijvend koffie komen drinken, een praatje met elkaar maken en vragen om hulp. Er komen niet alleen leuke ruilingen uit voort, maar er ontstaan ook blijvende contacten tussen mensen. De naam ‘Durf te vragen’ vind ik heel goed gekozen. En als ik er hier nog een keer mee stop, ga ik zeker ook naar het vrijwilligersterras.”

 

De website is het werkterrein van Walter van Maanen. Hij is begonnen met het bijhouden van de website. De oude website haperde echter aan alle kanten en was aan vervanging toe. Walter is gaan programmeren en heeft een totaal nieuwe gemaakt. Ook verzorgt hij het drukwerk, waaronder de nieuwsbrief, flyers en posters.

 

Nicole van Tooren is nu ongeveer een jaar bij het Centrum Vrijwilligerswerk aangesloten. Ze had als vrijwilliger al wat ervaring opgedaan bij de Hellevoetse ijsbaan. Met name het kijkje achter de schermen, wat er allemaal moet worden gedaan om een dergelijk evenement te organiseren en in goede banen te leiden, heeft haar een heel nieuwe richting opgeduwd. “Het begon ineens te kriebelen”, zegt Nicole over haar ervaringen. Ze is een opleiding evenementorganisatie gaan volgen en is daar inmiddels ook voor geslaagd. Voor de komst van de Shtandart, een replica van een oud Russisch zeilschip, naar het Droogdok moest een evenement worden opgezet. Het was haar afstudeeropdracht die ze meteen heeft kunnen uitvoeren. “Toen is het balletje gaan rollen.” In het centrum kregen ze er lucht van en op het verzoek of ze er wat voor voelde om zich met haar kennis in te zetten voor het vrijwilligerswerk, ging Nicole graag in. Niet direct met de bedoeling om door te stromen naar een betaalde baan, maar als die kans zich voordoet, zegt ze in elk geval geen nee.

 

Voor Plonie Staat was het verlies van werk de reden om zich bij het Centrum Vrijwilligerswerk aan te sluiten. In het begin was ze wat onzeker en vond ze het werk lastig. Administratief werk is tenslotte toch wat anders dan achter een balen zitten. “Ik ben blij dat ik heb doorgezet; het vind het toch een soort overwinning op mezelf. Het gaat nu best goed en ik ben weer onder de mensen.” Plonie heeft altijd al heel goed kunnen luisteren en die kwaliteit komt nu goed van pas. “Ik kan me een goed inleven in mensen die hun baan zijn kwijtgeraakt.”

 

Als een van de vaste baliemedewerkers om wat voor reden dan ook een keer niet kan, is Michelle Kruikemeijer er altijd nog. Sinds een jaar is ze de vaste invalkracht. “Ze kunnen me altijd bellen. Meestal lukt het wel me vrij te maken, maar als ik niet kan, kan ik niet.” Overigens zijn de baliemedewerkers heel flexibel en staan ze altijd voor elkaar klaar. Daarnaast heeft Michelle nog een aantal vaste taken. Ze doet het vrijwilligersterras, maakt de notulen en houdt de administratie bij, treedt op als gastvrouw en fungeert als vraagbaak. “Als je zonder werk komt te zitten, ontstaat er een gat in je cv. Op deze manier is dat mooi opgevuld en het is nog leuk werk ook.”

 

Hennie Wiersma die ooit zelf ook als vrijwilliger binnen is gekomen maar nu als betaalde kracht aan het Centrum Vrijwilligerswerk is verbonden, is erg blij met alle hulp. “Zonder onze vrijwilligers zou het niet gaan.”